Deze post is voor de mensen die mijn blog al een hele tijd volgen en het hebben zien stilvallen en eveneens als vervolg op mijn reactie op de blogpost van Bart: Het geheim van mijn bloggen.

Percept.be is 5 jaar geleden onstaan uit de behoefte een eigen web-aanwezigheid te hebben waar ik kon doen en laten wat ik wou. In eerste instantie was Percept.be mijn persoonlijke SEO-testground. Spijtig genoeg heeft mettertijd het ‘laten’ de overhand gekregen over het ‘doen’. In het begin van het fenomeen ‘bloggen’ was ik blij dat ik erbij was en actief deelnam aan deze nieuwe manier van communiceren. Maar naarmate het aantal blogger exponentieel steeg ben ik geïntimideerd geraakt door de immense hoeveelheid goede schrijvers, en dan in het bijzonder door diegenen die er in slagen op een zeer consistente manier goede inhoud te blijven outputten.

Op een gegeven moment ben ik beginnen twijfelen of ik nog wel iets nuttigs bij te dragen had in deze gigantische blogosfeer. Een gedachte die voor sommige bloggers als ‘onmogelijk’ aanzien zal worden maar dit is nu eenmaal het gevoel dat ik had. Achteraf gezien een ietwat stupide gedachten, zeker gezien het feit dat ik tijdens mijn geblog enkel positieve reacties gekregen heb. Er was en is dus niet eens een reden om te twijfelen en toch.

Laat ik het er voorlopig op houden dat ik nog steeds graag blog maar dat ik mijn stem moet terugvinden.

Gepost op Saturday, March 31st, 2007 • persoonlijk.
Volg de reacties via RSS | Plaats een reactie | trackback